Kwetsbaar zijn
maart 30, 2018
Er lekker op los diagnosticeren
juli 15, 2018
Show all

Alsmaar meer

Photo by Sharon McCutcheon on Unsplash

Ontevreden

“Jij bent ook altijd ontevreden”, zei mijn zus vroeger vaak tegen mij. En misschien was dat ook wel zo, wilde ik altijd meer en beter. Dat ging dan zeker niet om meer materie, misschien wel om meer geld, maar eigenlijk ging het om meer geluk. Een gelukkiger relatie, leuker werk, meer plezier in het ouderschap enzovoort. Het probleem met ontevreden zijn, is dat je je dan alles behalve gelukkig voelt. Toch kan het je wel aanzetten om dingen in je leven te veranderen. Het kan een motor zijn voor beweging.

Ziek van overdaad

Veel mensen willen meer. In onze maatschappij die als enig gelukscriterium economische groei heeft, komt dat neer op, meer geld, een groter, duurder huis, meer en verder op vakantie, een luxer leven en om dat allemaal te bekostigen, een betere baan en dus meer persoonlijke ontwikkeling. Gelukkig zijn er inmiddels, omdat het zo niet verder kan, tegengeluiden te horen. Zo las ik laatst een boek van Pierre Rabhi ‘Het geluk van het genoeg’ met als ondertitel ‘Een pleidooi voor soberheid’. Al sinds de jaren tachtig is deze Franse Algerijn bezig het principe van oneindige economische groei aan de kaak te stellen en er een alternatief voor aan te reiken. Door de technologie zijn wij als mens losgeraakt van de mensen dichtbij ons en van de aarde onder ons, zegt hij. ‘Mensen veranderen in hyperactieve elektronen en lijden onder stress waarvan men weet dat die aan de basis ligt van ernstige ziektebeelden.’ Daarom zou alles weer kleiner moeten, meer met onze handen in de aarde, meer contact met waar ons eten vandaan komt en dat alles meer in verbinding met echte mensen dicht bij ons in de buurt.

Misschien vind je het onzin en ben je helemaal tevreden met jouw manier van leven, maar ik herken wat Rabhi zegt. Er is steeds meer eenzaamheid. Alcoholgebruik onder jongeren neemt toe en evenredig daaraan de zelfmoordcijfers. Onze natuurlijke energiebronnen raken uitgeput en de aarde raakt steeds meer vervuild. We zijn niet echt gelukkig, ondanks de overvloed. Er moet iets gebeuren, maar terug naar vroeger kunnen we niet. De meesten van ons kunnen en willen niet meer zonder hun smartphone en de synchronisatie met alle andere apparaten, om maar iets te noemen.

Sober leven

Rabhi pleit dan ook voor een vrijwillige zelfbeperking. Maar hoe doe je dat, als dat is wat je wil. Veel mensen leven onbewust vanuit een tekort. De angst om te kort te komen, de angst om te kort te schieten. Als je dat perspectief hebt, dan ziet de wereld er ook zo uit. Je hebt altijd te weinig, te weinig geld, te weinig tijd, te weinig energie of liefde en te weinig ruimte. Daarom ben je op zoek naar meer. We willen vaak alsmaar meer van iets  dat ons een tijdelijke kick geeft of verdooft. Veel eten, veel alcohol drinken, veel werken, veel op vakantie, veel op je telefoon kijken, het zijn allemaal manieren om het tekort maar niet te voelen. Dat perspectief is vaak een direct gevolg van hoe jouw wereld er als kind uit zag.  Daarom is het voor de één makkelijker om overvloed te zien en dankbaarheid te voelen, dan voor de ander. Als je je eigen tekorten kunt (h)erkennen en kunt voelen, dan wordt dát de ingang naar het ervaren van overvloed. Als je kunt gaan leven vanuit het perspectief dat er overvloed is, dan ziet je leven er heel anders uit.

Er is zoveel meer

Als je niet steeds bezig hoeft te zijn je honger naar meer te stillen, wat een vrijheid heb je dan. En wat een ruimte is er dan om te genieten van wat het leven je geeft, wat het ook is. Een greep uit wat er zomaar langs kwam de afgelopen dagen:  De zon, een fijn gesprek met een onbekende, de aanblik van een slapend baby’tje, de geur van gras, de nieuwe buren die me uitnodigen voor de barbecue, mijn kind dat blij wordt van mijn knuffel, de stralen van de warme douche, het compliment van een voorbijganger, de vogels die door blijven fluiten tijdens de dodenherdenking,……… Je ziet het, ik ben (vaak) niet meer ontevreden. Er is alsmaar meer.

4 Comments

  1. Yvonne Akker schreef:

    Lezende over het thema ‘als maar meer” realiseer ik me dat ik in de gelukkig positie ben om te kunnen denken en voelen in ”niet te veel”. Tegelijkertijd komt het woord Verbeelding in mij op. We moeten weer terug naar de Verbeelding. Hiervoor heb je tijd en ruimte nodig. Is er nog ruimte voor Verbeelding? Als kind leefde ik in de gelukkig omstandigheid van ‘niet te veel’. Er was meer rust, ruimte en tijd voor Verbeelding. Ik kon zalig niets doen, wegdromen, mijmeren. Op de grond liggen luisteren naar een sprookjesplaat, een radioprogramma of staren uit het raam. We hadden een zolder met een schommel, een donkere hoek met een gordijn ervoor, een kolenhok waar op een oude deur gelegd kon worden en diende als glijbaan. Het was spannend op zolder, donker, wat zat er achter dat gordijn? Ook was er ruimte om de fantasie de loop te laten op weg naar de kleuter en lagere school, alleen of met mijn zusjes. Ik realiseer me nu hoe waardevol deze ervaring van tijd en ruimte is geweest voor mijn verdere levenswandel. Hoewel ik het ook wel eens als belemmering kan ervaren, want de huidige maatschappij vraagt een andere houding waardoor ik overprikkeld kan raken. Ik voel me dan wel eens schuldig als ik aan ‘zelfbeperking’ doe, zoals in het blog wordt genoemd. Maar intuïtief weet ik dat er een bron in mij is die mij helpt en herinnert hoe mooi het is om alleen in rust en verbeelding te zijn. Ik voel me rijk met deze ervaring en wens dat graag andere toe.

    • Wilma schreef:

      Hoi Yvon,
      Mooi verwoord. Je verbeelding gebruiken om te genieten van dat wat er is en ook om te gaan met dat wat er niet is. Ik herinner me een zeiltochtje waar we op een gegeven moment door onze proviand heen waren, een soort van water en brood reis. We aten met onze verbeelding heerlijke frambozen en voerden die ook aan elkaar. Onvergetelijk dus 😉

  2. Esther schreef:

    Mooi stukje, geluk/betekenis is overal als je het weet op te merken en er op in kan tunen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *