De kracht van oogcontact
december 18, 2018
Show all

Waarom ontspannen zo moeilijk kan zijn

Van ontspannen naar gespannen

Ken je dat? Je bent nog maar nauwelijks terug van vakantie of de spanning komt alweer om de hoek kijken. Zet zich weer langzaam maar zeker vast in je lichaam. Je voelde je zo heerlijk die laatste week en dacht nog: ‘Dit ga ik vasthouden als ik thuis kom.’  Maar zodra de eerste klusjes en probleempjes zich voordoen, zit je weer in dezelfde kramp als voor de vakantie.

Of je bent er heerlijk samen een weekendje op uit geweest, jullie voelde je heel erg samen en zodra je thuis bent, zit je weer in de modus van dat er van alles moet. Dat je niet kunt rusten voordat alles op orde is en dat je boos wordt op je partner ‘dat ie ook nooit eens meehelpt’.

Of je bent, net als ik, op een heerlijke tweeweekse retraite in Zuid-Portugal geweest en zodra je thuis bent, ben je eigenlijk alweer kwijt hoe heerlijk het daar was. Je voelt de spanning weer omhoog kruipen naar je schouders en je maagstreek. Als je goed oplet kan je nog net iets van een ontspannen tred waarnemen als je loopt, maar diepe ontspanning is ver te zoeken.

Hoe komt het toch dat het zo moeilijk is om te ontspannen? En om ontspannen te blijven, wakker en ontspannen te zijn.

Mensen dragen voortdurend spanning met zich mee. Veel mensen merken het niet eens. Ze denken dat ze zo zijn als ze zijn, lekker actief, druk. Maar in feite kunnen ze niet rusten, stil zijn, wakker en ontspannen zijn. Er is altijd onrust en het lichaam is gespannen. Dat er zo vaak spanning is heeft alles te maken met onze gevoeligheid. Ons systeem raakt al snel in ons leven op z’n hoede. Er dreigt voortdurend gevaar; de baby en het kind in ons kennen allerlei vormen van gevaar: Een moeder die niet beschikbaar is, een vader die hard schreeuwt, onze behoeftes waaraan niet tegemoet gekomen wordt.

Ontspannen is een weg

Ik zag eens een foto van een totaal ontspannen baby’tje op een volwassen hand en verzuchtte in het bijzijn van mijn moeder hoe heerlijk het me leek om me zo te kunnen ontspannen. Waarop mijn moeder me antwoordde dat ik dat als baby al niet kon, ik schrok voortdurend wakker, mijn systeem was toen al op z’n hoede. Met dit voorbeeld wordt al meteen duidelijk dat ontspannen niet een kwestie kan zijn van een fijne vakantie of een goede retraite of massage. Ontspannen is een levenslange weg waarbij je steeds meer laagjes spanning aflegt.

Worden als een bamboestengel

De spanning is met andere woorden je bescherming, je verdediging, je ego/identiteit. Die is ook heel lijfelijk aanwezig en voelbaar. Logisch dat het moeilijk is om die af te leggen, om werkelijk te ontspannen en aanwezig te blijven. We zijn bang, als we dat doen, dat we dan veel te kwetsbaar worden, dat we onszelf verliezen en dat we geen houvast meer hebben, dat we niet meer overeind kunnen blijven. En het kan inderdaad allemaal zo voelen, maar het is een angst die niet gaat over de realiteit. Als we meer ontspannen zijn, minder gewapend, zal de aanval (in de meest brede zin) makkelijker te verdragen zijn, minder pijnlijk zijn. Als we zachter worden, opener, transparanter, kunnen we makkelijker meeveren, hoeven we ons niet meer te verzetten tegen wat er gebeurt. Dan zullen we zijn als de holle bamboestengel die meebeweegt op de wind en toch stevig blijft staan en waar het leven vrij doorheen beweegt.

Wees je dus bewust van de spanning in je lijf, sta erbij stil, wees erbij aanwezig en laat het keer op keer smelten.  Zo makkelijk kan het zijn.

1 Comment

  1. Yvonne schreef:

    Dankjewel Wilma voor je inzichten, fijn dat je weer terug bent.

    met vriendelijke groet,
    Yvonne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *